Menu

Met toestemming van de betreffende cliënten, vertellen zij op deze pagina hun ervaringen bij het CVG. Om privacy redenen zijn hun namen weggelaten.

___________________________________________________________

Ik ben zwanger!

Mijn verhaal begint in juli 2012. Na een heerlijke zomervakantie hadden mijn man en ik besloten om voor ons eerste kindje te gaan. Een maand later was ik zwanger en in april 2013 zijn wij de gelukkige ouders geworden van onze zoon. Een jaar later hadden mijn man en ik besloten dat we wel heel graag voor een tweede kindje wilden gaan. Aangezien ik de vorige keer zo snel zwanger was, had ik er niet helemaal rekening meegehouden dat het nu wat langer ging duren. Begin november 2014 bleek ik zwanger te zijn, we waren helemaal blij en gelukkig. Net voor kerstmis kregen we nog de eerste echo, ik was toen  10,5 week zwanger. Op de echo was een vage verdikking van de nekplooi te zien. De verloskundige kon het nog niet goed zien omdat het nog net iets te vroeg was. Met de boodschap dat het helemaal niks hoefde te zijn, gingen we weer naar huis en een week later zouden we nog een keer een echo krijgen om te kijken of het nu wel of niet wat was. De week erna (het was 30 december) hadden we weer een afspraak voor een echo, ik was nu bijna twaalf weken en nu zou de verloskundige meer kunnen zien. Ze zette het echoapparaat op mijn buik en ze zag meteen dat het niet goed was. Op de echo zag je een duidelijk verdikte plooi, die liep vanaf de kruin tot aan de stuit van het kindje. Ik werd de dag erna meteen doorgestuurd naar de gynaecoloog, zo dat hij kon bekijken wat er aan de hand was. Om met 100% zekerheid vast te stellen wat het zou kunnen zijn, moest er een vruchtwaterpunctie gedaan worden.  Dit kan pas met 16 weken zwangerschap, we moesten dus wachten. De gynaecoloog vertelde ons dat een kindje met een verdikte nekplooi meer kans heeft op een chromosomale afwijking. Met de gynaecoloog spraken we af dat we met 14 weken nog een keer een echo zouden doen, om te kijken of het kindje wel goed groeide, want dat deed het tot nu toe erg goed. Met 14 weken gingen mijn man en ik weer naar het ziekenhuis, in de twee tussen gelegen weken voelde ik me zo goed, dat ik al een beetje het vermoeden had, dat het niet goed ging met ons kindje. Er werd een echo gemaakt en het was voor mij meteen duidelijk dat ons kindje niet meer leefde. Ik kreeg van de gynaecoloog een doosje pillen mee die ik in moest brengen zodat het kindje geaborteerd zou worden. Het was vreselijk om dat te moeten doen en tegelijkertijd  ook dood eng omdat je niet weet wat je te wachten staat. Het kindje hebben we opgevangen en naar het ziekenhuis gebracht. In de weken die volgden hebben we onderzoek laten doen, welke chromosomale afwijking ons kindje had. Het bleek om een zeer ernstige afwijking te gaan en zoals de gynaecoloog het aan gaf, worden deze kindjes zelden levend geboren.  Omdat het om de chromosomale afwijking trisomie 13 ging, kan het zijn dat het afkomstig is van één van de ouders. Mijn man en ik hadden daarom besloten om onderzoek te doen. De uitslag kwam weken later en hieruit bleek dat ik zelf een translocatie heb op mijn 13e en 14e chromosoom. Niet echt een uitslag die we zelf verwacht hadden. We besloten om het te laten rusten, we kunnen er immers toch niks aan doen. As ik terug kijk na deze periode, kan ik zeggen dat je op het moment dat het gebeurd in een soort achtbaan zit en je, je niet 100% beseft wat er allemaal met je gebeurd. Als alles achter de rug is, besef je pas wat je allemaal hebt meegemaakt. Ik vond het vreselijk en heb me vaak afgevraagd waarom ik? Toch ben ik nooit bij de pakken neer gaan zitten, we hadden immers een gezonde zoon, dus ik was er van overtuigd dat het een keer goed moest komen. Alleen wanneer ? Daar had ik geen idee van. In de maanden die volgden, ging het zwanger worden ook niet zo makkelijk. Mijn gevoel zij al een hele tijd dat mijn lichaam niet toe was aan een zwangerschap omdat er ‘iets’ aan de hand was. Maar wat? Ik had werkelijk geen idee. Toen ik nog bij mijn ouders in Nijmegen woonde, ging ik regelmatig naar Jeroen toe, ik dacht misschien kan hij me weer helpen. Ik heb vervolgens een afspraak gemaakt. Net voor deze afspraak raakte ik weer zwanger, maar deze zwangerschap ging al heel gauw weer mis. Ondertussen ben ik samen met mijn man drie keer bij Jeroen geweest voor optimalisering van onze vruchtbaarheid.  We hebben beide supplementen gekregen waar we ons zelf ook beter bij voelen en het belangrijkste nu is,  ik ben na drie miskramen te hebben gehad, zwanger! De echo’s zagen er goed uit en we zijn Jeroen heel erg dankbaar dat hij ons zo goed heeft kunnen helpen in maar vier maanden tijd!

___________________________________________________________

Na 3 maanden bleek ik zwanger te zijn van nu een gezonde dochter.

Vorig jaar jan 2014 ben ik bij Jeroen terecht gekomen via een collega.

Ik kwam voor 2 ‘probleempjes’:

De eerste was dat ik me na de behandeling van mijn borstkanker (operatie, bestraling en chemo) weer beter wilde gaan voelen. Al veel therapieën ondergaan om de vermoeidheid te bestrijden. Allemaal met een beetje effect, maar voor mijn gevoel was er meer te behalen. Ik was nog niet tevreden met het behaalde effect en voelde me nog niet goed genoeg om soepel de dag door te komen.

Het tweede probleem was dat ik graag nog een keer zwanger zou willen worden. Gezien mijn leeftijd (39)en mijn doorstane behandelingen zou dit toch wel een stuk moeilijker worden. Volgens de gynaecologen was mijn vruchtbaarheid aanzienlijk aangetast door de chemokuren. Met mijn partner had ik afgesproken dat we dit tot mijn 40ste zouden proberen en dat het daarna dan toch niet zo mocht zijn.

In januari kwam ik bij Jeroen, waaruit na het eerste bezoek bleek dat ik toch zeer weinig energie had (zoals ik me ook voelde). In 3 maanden tijd heb ik ongeveer om de 3 weken een afspraak gehad,  omdat er weinig tijd te verliezen was.  Ik voelde me met de maand meer energie krijgen en na 3 maanden bleek ik zwanger te zijn van nu een gezonde dochter. Iedereen in  mijn omgeving was verbaasd, dit omdat er eigenlijk vanuit was gegaan dat het niet meer mogelijk was.

Na mijn zwangerschap ben ik nog enkele malen terug geweest om me te laten doormeten. Ongeveer 1 maand na de bevalling voelde ik me erg moe. Iedereen gaf aan dat dat natuurlijk komt door de gebroken nachten, maar dit voelde toch anders.  Na het doormeten bij Jeroen gaf hij aan om te wisselen van vit B12. Hij gaf aan dat ik na 2 dagen slikken hem moest mailen hoe ik me voelde. Dit om te kijken of er verbetering was opgetreden. Het was alsof de zon, na slechts 2 pilletjes,  weer ging schijnen.

Op dit moment zijn mijn afspraken beperkt tot ongeveer 2 x per jaar voor een check-up en voel ik me acceptabel goed  en kom ik mijn dag goed door.

___________________________________________________________

Ik kan weer genieten van alle dingen die iedereen van mijn leeftijd doet.

Al jaren had ik buikklachten. Op de middelbare school begon het, ik had erg vaak buikgriep. De klachten werden steeds erger, ik was erg vaak misselijk, had last van buikpijn en was veel moe. Volgens de huisarts waren stress en de pubertijd de oorzaak. Bij de osteopaat kwam ik niks verder. Daarna ging ik het zoeken in de natuurgeneeswijze. Volgens die therapeut kwam het door een intolerantie voor o.a. tarwe, suiker en koemelk. Dus paste ik mijn eetgewoonte aan. Na 8 maanden dit te hebben volgehouden merkte ik nog steeds geen verschil en stopte ik met het ”dieet”. Ik raakte erg gefrustreerd. Ik liep nu al 3 jaar met deze klachten en ze waren alleen nog maar verergerd. Ik moest en zou verder komen bij de huisarts. Na nog een bloedonderzoek wilde hij mij toch doorsturen naar de maag- lever- darmarts. In het ziekenhuis in Doetinchem onderging ik weer verschillende bloedtesten, een maagonderzoek, een echo, een slikfoto en als laatste een ct-scan. Uit al deze onderzoeken kwam niks en dus vertelde de arts mij niks meer voor mij te kunnen doen. Ik gaf niet op en ging naar een specialist in het UZ Gent in België. Hij was gespecialiseerd in mijn klachten dus ik had de hoop dat hij mij verder zou kunnen helpen. Na nog 2 onderzoeken en een heleboel medicijnen met veel bijwerkingen kwam ik ook hier niks verder. Volgens de arts in Gent was het overgevoeligheid en waren voor deze klachten nog weinig oplossingen. Ik was nu 4 en een half jaar verder. En mijn klachten waren zo verergerd dat ik veel moest opgeven. Ik moest mijn passie, turnen, opgeven en stappen met vrienden, zoals mijn leeftijdgenoten deden, zat er niet meer in. Het enige wat ik deed was werken en veel slapen. Mijn collega raadde mij aan om mijn verhaal te mailen naar Jeroen Hoogakker in Nijmegen. Zij ging daar al jaren heen en het had haar heel erg geholpen. Ik besloot meteen te mailen want ik had toch niks meer te verliezen. Ik ging er een beetje wantrouwend naar toe. Dit zou wel de zoveelste persoon zijn die mij gerust zou stellen dat het goed zou komen, dacht ik. Maar nu, een paar maanden na het nemen van de middelen die Jeroen mij heeft voorgeschreven,  kan ik weer genieten van alle dingen die iedereen van mijn leeftijd doet. Sporten, werken, studeren en stappen met vrienden. En dat alles zonder al die troep die ze in het ziekenhuis voorschrijven. Ik heb veel meer energie om dingen te ondernemen en ben bijna niet meer misselijk! Zelf kan ik het nog nauwelijks geloven en zie de toekomst eindelijk weer zonnig tegemoet.

___________________________________________________________

Mijn zoontje slaapt weer door

Tijdje geleden dat ik met mijn handen in mijn haar met mijn zoontje bij je kwam. Destijds heb je me doorverwezen naar de osteopaat Roel Bartels. Roel vertelde me dat mijn zoontje heel veel spanning in zijn rug had zitten. Na de eerste keer dat ik bij Roel ben geweest was er geen verandering. Toen ben ik nog een keer geweest en dat deed ontzettend veel met mijn zoontje. Hij sliep nog steeds niet door, maar hij was ook niet meer lang huilerig nachts. Ik hoefde in ieder geval niet meer naar hem toe. ‘s Ochtends was hij wel erg vroeg wakker. Nu had ik mail contact over mijn zoontje met Roel. Hij vroeg me toch nog 1 keer langs te komen. Hierna heb ik mijn zoontje nachts niet meer gehoord. Hij slaapt door. Hij zoekt een stuk minder geborgenheid bij me overdag en ben zelfs met de voeding zachtjes aan aan het veranderen, zodat hij alles kan eten, en we geen koemelk meer hoeven te vermijden. Dit gaat allemaal super! Gisteren viel het me ook op dat hij weer normale teennageltjes had!

Super hoe jij en Roel mij geholpen hebben! Ben jullie ontzettend dankbaar. We slapen weer en hebben hierdoor overdag weer energie. Zoals de dokter en het consultatiebureau mij niet konden, wouden helpen, luisterde jullie wel naar me en hebben me geholpen. Zo blijkt wel weer, luister altijd naar je gevoel. super, super, super bedankt!

___________________________________________________________

Geen pijn meer en m’n energie is beter dan ooit

Ongeveer 6 jaar geleden werd er bij mij PMR (Poly Myalgia Rheumatica) geconstateerd. Van de ene op de andere dag had ik vreselijke spierpijnen door mijn hele lichaam en mijn energie was nul. Normaal functioneren was er niet meer bij. Ik werd met spoed doorgestuurd naar een Reumatoloog en daar constateerden ze d.m.v. bloedonderzoeken dat het PMR was. Hierna werd er gestart met zware medicatie. Als eerste een hoge dosis Prednison. De pijn was nagenoeg weg, maar de bijwerkingen waren verschrikkelijk. Dit heeft maanden geduurd. Moest langzaam de Prednison afbouwen en daarna veel verschillende andere medicijnen gehad. Het resultaat van dit alles was dat ik door de bijwerkingen alleen maar zieker en vermoeider werd.

Na een aantal jaren getobd te hebben zag mijn man een documentaire op TV over o.a. homeopathie en andere alternatieve geneeswijzen. Ineens moesten we denken aan de behandelingen die ik in de jaren 90 (dacht 1999) bij Jeroen heb gehad vanwege het Chronisch Vermoeidheids Syndroom (CVS/ME. Ik heb daarop gelijk weer een afspraak gemaakt met Jeroen in de hoop dat hij me kon helpen. En die hoop werd waarheid. Ben deze maand precies 1 jaar onder behandeling en ik voel me prima. Geen pijn meer en m’n energie is beter dan ooit. Ik luister nu beter naar m’n lichaam en weet ook waar m’n grenzen liggen. Ben dus erg blij dat ik wederom de knoop heb doorgehakt en een afspraak met Jeroen heb gemaakt vorig jaar. Ik ben hem dan ook zeer dankbaar!!!!

___________________________________________________________

Na een half jaar ziet mijn huid er praktisch als nieuw uit (psoriasis)

Ik ben een man van 66 jaar en heb al jaren last van een hardnekkige vorm van Psoriasis. Mijn hoofd, rug, zijkanten borst en onderbenen waren helemaal wit van de schilfers. En daarbij natuurlijk de eeuwig aanwezige jeuk. Zelfs de dermatoloog kon mij niet helpen, anders dan met de reguliere zalfjes. Dit was dus symptoombestrijding. Toen ik uiteindelijk bij Jeroen kwam, heeft hij mij eens goed doorgemeten en mij daarna de nodige supplementen voorgeschreven. De behandeling begon in april 2013 en het is nu half september en mijn huid ziet er praktisch als nieuw uit. Ik ben nu een heel blij mens.

___________________________________________________________

Goede conditie na 8 chemokuren

In oktober 2006 troffen wij op vakantie een mevrouw, die ons vertelde dat zij in behandeling was bij het CVG in Nijmegen. Ze had steeds last van hartkloppingen, wat echter verdwenen was sinds haar behandelingen bij het CVG. Mijn vrouw zat al ‘n tijdje niet zo lekker in haar vel en toen in november 2006 bij mij prostaatkanker werd ontdekt, was dit het moment om samen bij het CVG aan te kloppen voor een Vegatest. Voor mijn vrouw heeft dat goed uitgewerkt: sinds die tijd is het met haar veel beter gegaan, zowel lichamelijk als geestelijk. Door die testen en de daarbij geadviseerde voedingssupplementen voelt ze zich met name geestelijk sterker. Voor mij lag dit wat anders: door de Vegatesten werd de weerstand en de belasting op lever en prostaat gemeten, waarbij dan de juiste voedingssupplementen werden verstrekt.

Via de uroloog kreeg ik medicijnen die zeer belastend voor de lever waren; ik mocht die maar 4 weken gebruiken en dan moest er gecontroleerd worden op alle leverfuncties. Bij die controles bleek dat de lever in zeer goede doen was. Intussen heb ik 8 chemokuren gehad, waarbij in het begin steeds mijn Hb laag of te laag was. Voor ‘n chemokuur dient deze minimaal 6 te zijn, zodat ik soms een bloedtransfusie kreeg. Ongeveer een maand geleden heb ik via het CVG hiervoor een middel gekregen en gisteren bleek bij bloedafname in het ziekenhuis dat mijn Hb gestegen was naar 6,3, de hoogste waarde in al die tijd. In het ziekenhuis staat men verwonderd van mijn goede conditie na 8 chemokuren, een resultaat dat mede door het CVG is behaald. Daar zijn wij van overtuigd!

___________________________________________________________

Hormoontherapie (borstkanker) vol te houden  door juiste supplementen

Het is augustus 2006. Ik denk iets te zien aan mijn borsten. Links trekt de tepel wat naar binnen en aan de rechterkant heb ik een paar minuscule druppeltjes bloed in de bh gezien. Toch maar naar de dokter. Deze constateert niets maar stuurt me toch naar het ziekenhuis voor een mammografie en een echo. Niets te zien, alles oké krijg ik te horen. Precies een jaar later, het scheelt één dag met het onderzoek in het ziekenhuis, word ik er bij het borstonderzoek uitgepikt. De brief komt thuis, ik bel de huisarts waar wij inmiddels goed contact mee hadden omdat bij mijn man darmkanker was geconstateerd, en zij vertelt me dat het er niet goed uitziet, dat het waarschijnlijk kanker is en niet aan één maar aan twee borsten. Lees hier het volledige verhaal

___________________________________________________________

Rustige buik door lactosevrije zuivel

Dag Jeroen, Ik wil je even laten weten dat het heel goed met mij gaat sinds ik geen sojamelk meer drink en lactosevrije zuivelprodukten gebruik. Het is echt een hele “opluchting” zo’n rustige buik. Jammer dat dit niet jaren eerder ontdekt is, maar goed… Ik heb bij de huisarts nog bloed laten prikken op allergieën, maar daar is niets uitgekomen; dus ook geen reden om een lactose-ademtest uit te voeren. En daar zie ook van af omdat het verschil nu zo groot is, dat ik niet verder hoef te zoeken. Om deze reden wil ik de afspraak van 10 mei afzeggen, want ik ben tevreden zo. Hartelijk dank voor je geboden testen met dit goede resultaat.

___________________________________________________________

Hersteld van ziekte van Lyme

Na een ruime periode van vage darmklachten, grieperigheid en vermoeidheid, vermoedde ik dat ik de ziekte van Lyme onder de leden had. Via regulier onderzoek kon echter geen diagnose worden gesteld. En dus ook geen behandeling. Ik vermoedde achteraf ook dat ik een jaar of 10 geleden Lyme heb doorgemaakt, al dacht de huisarts toen aan een virus. Met de Vegatest kwam nu wel degelijk de ziekte van Lyme bij mij boven water. En kon Jeroen meteen diverse middelen uittesten. Na enkele weken waren mijn darmklachten gelijk al minder. Inmiddels is de score voor de ziekte van Lyme nul. Wel staat er een “roze stip” op mijn dossier. Bij ieder bezoek test Jeroen op Lyme. Want je weet nooit zeker of het toch weer de kop op kan steken.


Copyright © CVG | Disclaimer